Komputerowy botnet wysyła ponad 25 tysięcy spamu w postaci e-maili w ciągu jednej godziny co odpowiada 600 tys. spamu dziennie, a tygodniowo to już 4.2 mln.
Naukowcy od spraw bezpieczeństwa ostrzegają, że botnet z zainfekowanych komputerów może wysyłać aż 25000 spamu na godzinę, oraz 600.000 na dzień.
(more…)
New Delhi - Indie nabył satelitę szpiegowskiego od Izraela w celu zwiększenia możliwości oglądania i możliwości nadzoru w dzień i noc swojego państwa. Decyzja podyktowana była w następstwie ataków bojowych na Bombaj.
Satelita, które można zobaczyć przez chmury i może realizować swoje zadanie szpiegowania w dzień i noc w każdych warunkach pogodowych, był od dawna z jednym z postulatów które domagają się indyjscy wojskowi.
300 kilogramowy (650 funtów) RISAT 2 będzie wyniesiony w przestrzeń przez rakietę Indie’s Polar Satellite Launch Vehicle w najbliższych tygodniach.
Indyjscy naukowcy zajmują się procesem integracji satelitarnego rakiet kosmicznych w porcie na południu Indii Sriharikota.
Nabycie takiej satelity zostało ugruntowane po oblężeniu w dniach 26-29 listopada w Bombaju, w którym 10 uzbrojonych bandytów z terroryzowało hotel.
Indie twierdzą że atakujący przybyli łodzią z pakistańskiego portu Karaczi do miasta Bombaj, na podstawie dochodzeń i przesłuchań terrorysty złapanego po 60-godzinach oblężenia, w którym zginęło 165 osób.
Obecny Indyjski satelita nie ma możliwości obserwacji w nocy oraz podczas sezonu monsunowego.
Telewizja NDTV powiedziała że nowy nabytek będzie miał również możliwość śledzenia nadlatujących wrogich rakiet balistycznych w kierunku New Delhi.
Indie traktowały Izrael przez dekadę jako pariasa, ale od pewnego czasu odnawiały ścisłe powiązania z wojskowymi Tel Awiwu. W ostatnich latach państwo żydowskie zastępuje Francję jako drugie państwo o największych dostawach broni zaraz po Rosji.
Nowa metoda produkcji litowo-jonowych baterii może doprowadzić do zmniejszenia wymiarów, i ciężaru baterii, które mogą być naładowane w ciągu zaledwie kilku sekund.
Takie baterie, mogły by być bardzo przydatne dla samochodów hybrydowych i elektrycznych, gdzie szybki pobór prądu i ładowania jest konieczne dla przyspieszenia rozwoju tego nowego sposobu napędu samochodów. Podejście to wymaga jedynie prostej zmiany w procesie produkcji znanego materiału.
Nowe badania przedstawione w czasopiśmie naukowym “Nature”. Ze względu na elektroniczne uderzenie, dużą pakowność elektryczną na jeden gram, baterie litowo-jonowe są najczęściej wykorzystywane jako baterie do ponownego ładowania i występują w elektronice użytkowej, w takich urządzeniach jak laptopy. Jednakże one jednak niestety długo się ładują.
Naukowcy do tej pory zakładali, że istnieje ograniczenie prędkości dla jonów elektronów litu, które przepływają przez baterie i stanowią elektrochemiczne obwody.
Gerbrand Ceder z Massachusetts Institute of Technology (MIT) w USA, i jego współpracownicy, korzystając z komputera do symulacji modelu przepływu jonów i elektronów dla materiału litu wariantu standardowego znane jako fosforan litu żelaza wykonali symulację która wskazała, że poruszające się jony uzyskały wielkie prędkości.
“Jeśli transport jonów litu był tak szybki, to coś innego musi być problemem”, powiedział profesor Ceder. Tym problemem okazał się sposób przechodzenia jonów przez materiał, które przechodzą przez malusieńkie tunele, które wejścia są na powierzchni materiału.
Prototyp baterii wykonanych przy użyciu nowej techniki mogą być ładowane w krótszym czasie niż 20 sekund - w porównaniu do sześciu minut z niepoprawioną próbki materiału.
Większość komercyjnych baterii wykorzystuje materiał składającego się z litu i kobaltu, fosforanu żelaza i litu, które nie cierpią z powodu przegrzania, co miało wpływ na produkcję baterii dla laptopów i odtwarzaczy mp3. Nawet jeśli jest to tanie, fosforan litu i żelaza do tej pory ma niewielkie zainteresowanie, gdyż w bateriach litowo-kobaltowych można przechowywać nieco więcej energii dla danej wagi baterii.
Jednakże naukowcy stwierdzili, że ich nowy materiał nie traci swoją zdolność do magazynowania ładunku w takim samym czasie jak standardowe baterie litowo-jonowe.
To oznacza że dodatkowy materiał wprowadzony do standardowych baterii, aby zrekompensować tę stratę w czasie nie jest konieczny, co prowadzi do mniejszych, lżejszych baterii z fenomenalnym czasem ładowania.
Co więcej, ponieważ istnieje stosunkowo niewiele zmian do normy procesu produkcyjnego, profesor Ceder uważa, że nowa baterie mogłoby wejść na rynek w ciągu dwóch - trzech lat.
Asteroida wielkości 10-piętrowego budynku przelatywały w przeszłości koło Ziemi, ale dzisiaj leciał w odległości bliskiej dwukrotnej odległość najwyższej satelity Ziemi.
Kamień kosmiczny miał około 115 stóp (35 m) szerokości, prawdopodobnie trochę więcej niż miała asteroida która spowodowała ogromny wybuch nad Syberią w 1908 r., na skutek którego zostało dosłownie spłaszczone 500000 akrów (2000 kilometrów kwadratowych) lasu.
Asteroida 2009 DD45 była najbliżej Ziemi dzisiaj około 8:40 am ET (13:40 GMT). To było około 44740 mil (72000 km) ponad ziemią. To dwa razy więcej niż na wysokość geostacjonarnej satelity łącznościowej.
Astronomowie wiedzieli, że asteroida leci i twierdzili że nie było żadnego ryzyka zderzenia. Wiadomo było, że inne asteroidy przelecą bliżej do naszej planety. I, oczywiście, czasami trafiają w Ziemię przedmioty wielkości samochodu pokrywając smugami naszą atmosferę nawet kilkakrotnie w ciągu roku. Na szczęście większość spala się w atmosferze i spada na ziemię lub do oceanów (na ziemi jest dwie trzecie wody) już w postaci pyłów.
Naukowcy spekulują że statystycznie asteroid tak duży jak Tunguski obiekt z 1908 r. który zdewastował syberyjski las może uderzać w Ziemię raz na dwa stulecia. Ponieważ kamienie kosmiczne wchodząc do atmosfery Ziemi, można było by przez wybuchy zmniejszać ich moc w celu rozbicia ich na drobne kawałki przed trafianiem w powierzchnię. Bo jeśli jeden mały asteroid miał by uderzyć albo wybuchnąć nad jakimś miastem, rezultaty mogły by być opłakane i spowodować ogromne spustoszenia w okolicy.
Satelita NASA spada do oceanu przed osiągnięciem swojej orbity.
Amerykański satelita miał za zadanie monitorowanie globalnej emisji dwutlenku węgla, lecz gwałtownie spadł we wtorek do oceanu w pobliżu Antarktydy po tym jak nie mógł osiągnąć swojej orbity. Incydent ten jest poważnym rozczarowaniem dla całego świata nauki.
Satelita został wystrzelony z powodzeniem z bazy lotnictwa wojskowego Vandenberg w Kalifornii.
Błąd misji nastąpił kilka minut minut potem kiedy stożkowy czub rakiety wynoszącej znanej jako owiewka, która chroni satelitę podczas jego wznoszenia się nie udało się oddzielić jak należy. “Początkowe oznaki pokazują, że pojazd nie miał dość wystarczającego pędu żeby wyrzucić satelitę do zasięgu orbity i przez to spadł na ziemię do oceanu blisko Antarktydy” powiedział Jan Brunschwyler, kierownik odpowiedzialny za ten program w Orbital Sciences Corporation, które zbudowało to całe przedsiewzięcie.
Na projekt wydano 280 milionów dolarów, misja została zaprojektowana aby badać jedną z największych zagadek globalnego ocieplenia: “Co się dzieje z wyrzuconymi gazami dwutlenku węgla przy spalaniu węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego? Ile to jest zasysane i przechowywane przez rośliny, glebę i oceany a ile pozostaje i wpływa na pogorszenie globalnego ocieplenia? Niestety tego jak narazie nie dowiemy się.
“Jest to zdecydowanie krok wstecz. Byliśmy już tak blisko”, powiedział Neal Lane, doradca w administracji byłego prezydenta Billa Clintona.
Przez około dziesięć lat, naukowcy skarzyli się na spadek badań Ziemi z przestrzeni kosmicznej. Narodowa Akademia Nauk ostrzega, że badania Ziemi prowadzone przez NASA są “wielkim ryzykiem” z powodu starzenia się satelitów.
(title),
Ekonomiczna nagroda Nobla (a tak naprawdę dodatkowa nagroda w dziedzinie ekonomii poświęcona pamięci Alfreda Nobla: The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2008) trafia w tym roku do Paula Krugmana. Szwedzka Akademia Nauk zwróciła uwagę na jego dokonania w zakresie badania handlu międzynarodowego i lokalizacji działalności gospodarczej. Ja osobiście najbardziej go cenię za wkład w badania nad współczesnymi kryzysami gospodarczymi (przede wszystkim walutowymi) i za… blog na stronach NYT.
Na koniec kilka prac Krugmana dotyczących obszaru, który docenili Szwedzi (wszystkie do pobrania za darmo z terytorium Polski):
